Publikacje naukowe o Asyryjczykach

Polecamy artykuły na temat kultury i wiary chrześcijan orientu, ze szczególnym uwzględnieniem Asyryjczyków.

Artykuły prof. Michaela Abballi:

Artykuły prof. Mirosława Ruckiego:

Polecamy wybrane artykuły przeglądowe z uwzględnieniem Asyryjczyków:

Praca przedstawia analizę pracy średniowiecznego pisarza asyryjskiego, biskupa Mār ‘Abdīšō‘, dotyczącej instytucji małżeństwa w Kościele Asyryjskim. Zbadano trzy dzieła biskupa Mār ‘Abdīšō‘ traktujące o małżeństwie. Interesującym aspektem badań jest odnotowanie, że np. jednożeństwo było charakterystycznym elementem kultury Asyryjczyków już nawet w okresie sumeryjskim (połowa III tysiąclecia p.n.e.), a w czasach kalifatu zachowanie wierności jednej tylko małżonce wymagało nieraz odwagi cywilnej.

Artykuł zawiera krótki przegląd historii Asyryjczyków ze szczególnym naciskiem na okres rozwoju cywilizacji chrześcijańskiej na Wschodzie. Cechą charakterystyczną Asyryjczyków jest z jednej strony trwanie przy tradycji przodków (wyrażające się m.in. w zachowaniu języka aramejskiego), a z drugiej szacunek dla innych kultur i umiejętność przekazywania innym narodom wyznawanych wartości chrześcijańskich. Asyryjczycy w największym stopniu przyczynili się do ewangelizacji całego Orientu, rozwoju życia monastycznego, kultury i nauki, która wywarła wpływ również na rozwój cywilizacyjny Europy oraz Kościoła zachodniego. Obecna sytuacja stawiająca w stanie zagrożenia samo istnienie Asyryjczyków i wraz z nimi orientalnego chrześcijaństwa, powinna pobudzić nas do wyciągania wniosków i podejmowania działań.

Artykuł jest krótkim przeglądem historii Kościołów Wschodnich od 12 Apostołów do początku XXI wieku. Rozprzestrzenianie się chrześcijańskiej cywilizacji Wschodu (w Azji Mniejszej, w Afryce Północnej, w Syrii i Mezopotamii) nastąpiło wcześniej i było szybsze niż w Europie. Wiek od V do VII to „złoty wiek” Kościołów Wschodu, ale dzisiejsza radykalizacja islamu oraz wojny w Iraku i Syrii zagrażają istnieniu chrześcijaństwa w regionie. Jednak wzajemny ruch w kierunku jedności i pojednania między Kościołami wschodnimi i zachodnimi daje pewną nadzieję na przyszłość.

Artykuł o wspólnych deklaracjach między Kościołem rzymskokatolickim a Asyryjskim Kościołem Wschodu.
Dokument. Wspólna deklaracja chrystologiczna, podpisana przez papieża Jan Paweł II i patriarchę Asyryjskiego Kościoła Wschodu, Mar Dinkha IV, jest kamieniem milowym po okresie wspólnej stagnacji chrystologicznej, która trwała bezowocnie przez ostatnie kilkaset lat. Dokument zajmuje się tymi aspektami nauczania Kościoła o Chrystusie, które sprawiły, że Kościół asyryjski poszedł własną drogą po Soborze w Efezie (431). Warto zauważyć, że wiara, jaką wyznawali Asyryjczycy w odniesieniu do Wcielenia Syna Bożego, i relacji między dwiema Jego naturami, boską i ludzką, jest taka sama, jak nauczał ją Kościół od czasów Soboru w Chalcedonie (451).